HEY SEXY LADY

Την 8^η Μαρτίου είναι η γιορτή της γυναίκας από  το 1857. Τι έγινε τότε?

Στη Νέα Υόρκη οι εργαζόμενες γυναίκες ντυμένες στα άσπρα, κάνουν απεργία με αίτημα την ίση αμοιβή με τους άντρες. Η συγκέντρωση πνίγηκε στο αίμα, άλλα άνοιξε ο δρόμος για ίσα δικαιώματα των δύο φύλων, τουλάχιστο στον δυτικό κόσμο.

Το 1910 στην Κοπεγχάγη καθιερώθηκε η 8^η Μαρτίου ως παγκόσμια μέρα της γυναίκας. Από τότε γιορτάζεται κάθε χρόνο σε όλο τον πλανήτη, είτε σε περιοχές όπου η γυναίκα είναι χειραφετημένη είτε σε περιοχές όπου ζει υπό καταπίεση.

Αν δούμε τι γινόταν στο παρελθόν για το λεγόμενο «αδύνατο» φύλο, η κατάσταση ήταν εντελώς διαφορετική από σήμερα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1897 ο αναλφαβητισμός των γυναικών  στη χώρα μας ήταν 93% και υπήρχαν αρκετοί δήμοι  όπου καμία γυναίκα δεν ήξερε ούτε καν απλή ανάγνωση.

Φυσικά και είναι πολύ σημαντική η ημέρα και ακόμα πιο σημαντική είναι η εξέλιξη της ιστορίας για το ωραίο φύλλο από τότε μέχρι σήμερα. Με ποιόν τρόπο όμως γιορτάζεται σήμερα η ημέρα από το  μεγαλύτερο μέρος των γυναικών? Με τον γνωστό. Βγαίνουν έξω γυναικοπαρέες και τα πίνουν. Δεν ξέρω για ΄σένα εμένα πάντως μου φαίνεται ψιλοανόητο όλο αυτό το πανηγυράκι με μπόλικο αλκοόλ και γαρίφαλα. Και δεν καταλαβαίνω γιατί την 8^η Μαρτίου ειδικά πρέπει να βγαίνουν οι κυρίες έξω όλες μαζί. Μάλλον το γλεντάκι αυτής της συγκεκριμένης βραδιάς δηλώνει καταπίεση...

Δεν ξέρω αν συμβαίνει έντονα τα τελευταία χρόνια γιατί δεν βγαίνω αυτή την ημέρα πάντως πολλά μαγαζιά κάνουν ladies night.  Όχι, όχι εγώ βγαίνω την 9^η Μαρτίου. Τι γιατί? Γιατί έτσι. Τις ημέρες αλώστε που βρίσκεις πολλές γυναίκες έξω είναι όταν παίζουν οι μεγάλες ομάδες μπάλα. Κάνε μια βολτίτσα σε βραδιά champions league στα μπαράκια της πόλης και θα τις βρεις όλες εκεί. Παντρεμένες, ελεύθερες, χωρισμένες, απογοητευμένες, χορτάτες και αχόρταγες καθώς και φιλενάδες που απλά δεν ψάχνονται αλλά περνάνε καλά μεταξύ τους.

Είναι κάτι σαν την ημέρα των ερωτευμένων που τα φρέσκα ζευγαράκια καθώς και τα ζευγάρια μικρών ηλικιών βγαίνουν αγκαζέ με το πιο κόκκινο λούτρινο που μπορούν να βρουν στην αγορά και επιδεικτικά δείχνουν τον έρωτά τους στους υπόλοιπους.       

Τι να πει κανείς αυτά έχουν οι παγκόσμιες ημέρες. Το σημαντικό δεν είναι να βγουν οι κυρίες και εντελώς ανεξάρτητα να γλεντήσουν μέχρι πρωίας, αλλά να αναλογιστούν πως θα ήταν η ζωή τους με μια μπούργκα μπροστά στα δικαιώματά τους, που να καλύπτει πλήρως την ανεξαρτησία τους, την ανοιχτόμυαλη πλευρά του εγκεφάλου τους και την δυναμικότητά τους.

Ωραία κυρίες μου τα καταφέραμε χάριν σε κάποιες άλλες κυρίες που θυσιάστηκαν για μας. Βασικό  χρέος μας λοιπόν δεν είναι να τα πίνουμε και να γλεντάμε αλλά να μεγαλώνουμε την επόμενη γενιά τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια αφαιρώντας από την διαπαιδαγώγησή τους κατάλοιπα παλαιότερων εποχών.