Γιάννης Δραγασάκης - Τα σοβαρά ανταλλάγματα της διαπραγμάτευσης

Γιάννης Δραγασάκης «Τα σοβαρά ανταλλάγματα της διαπραγμάτευσης, απώλεια βασικών περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου και η εδραίωση ενός εργασιακού πλαισίου λιτότητας για πολλά χρόνια.»

Ο Γιάννης Δραγασάκης οικονομολόγος, πολιτικός της Αριστεράς σε συνέντευξη του στο Αχελωος tv και το Μάκη Μάκκα σχολιάζει τις εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις για το ελληνικό χρέος και τις πιθανές επιπτώσεις από τις αποφάσεις στην πραγματική οικονομία, σε τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία «Σε νέες επώδυνες περικοπές και δραματική επιβάρυνση της καθημερινότητας μας, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια το επαπειλούμενο «κούρεμα» του 50 - 60%. Ειδικότερα, η χρηματοδότηση των εσωτερικών αναγκών- δηλαδή η καταβολή μισθών και συντάξεων, η χρηματοδότηση των Ταμείων και του συστήματος Υγείας- θα γίνεται πλέον από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, κάτι που συνεπάγεται ασφυκτική δημοσιονομική πειθαρχία με πίεση σε μισθούς και συντάξεις τουλάχιστον έως το 2021. Όσον αφορά στα ασφαλιστικά ταμεία, με δεδομένο ότι το «κούρεμα» του 50% θα αφήσει τρύπα έως και 13 δισ ευρώ, σε συνδυασμό με τη συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας άρα και των εσόδων τους, αφήνει ορθάνοικτο το ενδεχόμενο για "κούρεμα" και των συντάξεων, για αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ή και τα δύο. Στο πεδίο της πραγματικής οικονομίας, οι οποίες υπολογίζεται ότι μετά από τέτοιο «κούρεμα» θα χρειαστούν έως και 17 δισ ευρώ, ενισχύει το κίνδυνο «παγώματος» των χορηγήσεων δηλαδή της ασφυξίας στην αγορά, κάτι που θα παρατείνει την ύφεση ή θα επιβραδύνει τους ρυθμούς ανάκαμψης, διατηρώντας σε υψηλά επίπεδα και την ανεργία. Επί της ουσίας όμως θα έχει σοβαρά ανταλλάγματα, όπως ο έλεγχος της κρατικής περιουσίας, η αξιοποίησή της από ξένα χέρια και την εδραίωση ενός εργασιακού πλαισίου λιτότητας για πολλά χρόνια. Έτσι δυστυχώς έχουν τα πράγματα τούτες τις ώρες και όλα τα άλλα που ακούμε είναι απλώς αποχρώσεις της διπλωματικής γλώσσας. Οι δε περίφημες διαπραγματεύσεις της Ελληνικής πλευράς μοιάζουν περισσότερο με διαπραγματεύσεις για τους όρους σφαγής Η ίδια η ευρωζώνη αποδεικνύεται κατώτερη των περιστάσεων. Στην πραγματικότητα δεν γνωρίζει πού βαδίζει. Κι εμείς ακολουθούμε. Δεν αρκεί η ελληνική πλευρά να το διαπιστώνει. Εκείνο που χρειάζεται λοιπόν είναι μια κοινή και συνολική ευρωπαϊκή απάντηση τόσο στην κρίση της υπερχρέωσης, δημόσιας και ιδιωτικής, όσο και στα προβλήματα των αναπτυξιακών ανισορροπιών και των εκρηκτικών κοινωνικών ανισοτήτων. Αυτό απαιτεί κοινό μηχανισμό δανεισμού, νέο ρόλο της ΕΚΤ, ανακατανομές πόρων, στην κατεύθυνση ενός ανακαταμερισμού της εργασίας σε κλίμακα Ευρώπης. Σήμερα, αντί η ευρωζώνη να στηρίξει ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα που θα δώσει δουλειές στους Ευρωπαίους, επιχειρεί να πείσει την παγκόσμια αγορά ότι η κρίση χρέους είναι ένα «ειδικό» πρόβλημα κάποιων σπάταλων Νοτίων, όπως η Ελλάδα, που θα αντιμετωπιστεί με έκτακτα μέτρα. Η Κυβέρνηση είναι έκπτωτη και δεν έχει βάση νομιμοποίησης Η Αριστερά αντιμετωπίζει την δική της πρόκληση και καλούμαστε να ξεφύγουμε από τον ρόλο να αυξήσουμε τα ποσοστά μας, πρέπει να παίξουμε ένα ευρύτερο ρόλο να συγκροτήσουμε μια ευρεία συμπαράταξη , όπως το απαιτούν οι σημερινές ανάγκες της κοινωνίας, των εργαζομένων, της νεολαίας. Η ιστορία διδάσκει ότι κοινή δράση μπορεί να υπάρξει, παρά τις διαφορές, όταν υπάρχει πολιτική βούληση. Δείτε το Βίντεο