ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Καλώς όρισες φθινόπωρο επιτέλους ήρθε ο Σεπτέμβρης. Τώρα ίσως και τον άλλο μήνα τον  θα ήθελα πολύ να πάω σε κανένα νησάκι του Ιονίου, γιατί στα νησιά του Αιγαίου το σκηνικό θα είναι ίδιο και ζεστό όσο τώρα και καθόλου βροχερό.
Ναι τώρα θα πήγαινα άνετα Κέρκυρα με 1 ζευγάρι μαγιό για να υπάρχει, ομπρέλα, αδιάβροχο, 1 ζευγάρι δερμάτινα πράσινα γάντια, το μαύρο κοντομάνικο καπαρντινάκι μου, δύο καλά βιβλία και laptop.

Θα νοικιάζαμε ένα δωμάτιο μπροστά στην θάλασσα, θα καθόμασταν στο μπαλκόνι να ακούμε την βροχή που τσαλαβουτά με μικρές και μεγάλες σταγόνες άτσαλα χαλώντας τον ρου των δίχρωμων κυμάτων. Ρουφώντας καφέ με τσιγάρα slims ακουμπώντας τα καλτσομένα με σορτσάκι πόδια μου στην μπροστινή καρέκλα και κάθε τόσο σηκώνοντας τα χέρια γιατί θα με εμπόδιζαν τα μακρυά μανίκια από το φουτεράκι του Ανδρέα που είναι πάντα πιο ζεστό και θα σου έγραφα για τα χρώματα και τις μυρωδιές του νησιού.

Να κάπου εδώ που με έχει απορροφήσει το μαύρο κούφιο πληκτρολόγιό μου με τις 10 κόκκινες στρόγγυλες ΄΄μητούλες΄΄ που ξεπροβάλλουν από τα δάχτυλά μου πατώντας το βίαια για να μην χάσω τίποτα από το γρήγορο πέρασμα των ιδεών και... τσαφ  μια αστραπή και μπαμμ μπαμμ σαν αστραπή ένας κεραυνός τράβηξαν την προσοχή μου! Μυρίζει υπέροχα εδώ. Σηκώνω τα μάτια μου και δεν βρέχει μόνο στο νησί αλλά και προς τα πέρα στην Ήπειρο ναι ναι φαίνεται σαν βομβαρδισμός!
Είναι τόσο ωραία να λαχταράς κάτι τόσο κοντινό, τόσο μικρό και τόσο όμορφο που δεν μπορείς πάρα μόνο να το δεις και να το μυρίσεις.
 
Ντυνόμαστε βιαστικά με φθινοπωρινά ρούχα και πάμε στην πλατεία λιστών περπατάμε κάτω από την μεγάλη λαδί ομπρέλα στα πέτρινα σοκάκια του νησιού με τους ελάχιστους ξένους τουρίστες και τους ντόπιους νησιώτες χαζεύουμε τις υπέροχες βιτρίνες με τα γιαννιώτικα κοσμήματα και να παραδίπλα είναι ένα παραφορτωμένο μαγαζάκι με αντικέ έπιπλα. Τρελαίνομαι να τα χαζεύω αλλά φοβάμαι να ψωνίζω γιατί θεωρώ πως κουβαλάνε την ιστορία των ιδιοκτητών τους, ναι νομίζω πως τα περισσότερα είναι χρησιμοποιημένα...

΄΄Τρέχα΄΄  ΄΄την έκλεισα για να τρέξουμε στην δυνατή βροχή ΄΄  ΄΄ ναι χαρά μου επίτηδες΄΄   ΄΄κ εγώ γλιστράω΄΄
Μπαίνουμε μέσα σε ένα κλασικό Κερκυραϊκό καφέ στην πλατεία που η μυρωδιά του espresso και ο ήχος των φλιτζανιών με τα λεπτά κουταλάκια δεν σου αφήνουν άλλη επιλογή. Ένας καφές τώρα είναι ότι πρέπει, όχι δεν είναι αργά κι ας φαίνεται από ώρα ότι νύχτωσε απλά σκοτείνιασε. Τέλεια και ένα τελευταίο τσιγάρο και τώρα τρελαίνομαι για μια αλμυρή κρέπα και μετά ...ουαου βρέχει ακόμα έξω και έχει βγάλει και κρύο. Ανοίγουμε την ομπρέλα. ΄΄Πάρε και 2 μικρά κρασάκια και πάμε στην καταπληκτική μας βεράντα.΄΄

Τι όμορφη θέα είναι αυτή, οι αστραπές πέφτουν θαρρείς μέσα στην θάλασσα. Πήραμε και την κουβέρτα από μέσα και απλά θυμόμαστε, σκεφτόμαστε, ακούμε, μυρίζουμε και ταξιδεύω τόσο απλά τόσο γρήγορα τόσο βροχερά που πίστεψα πως είμαι στο νησί.
 
JOIN THE NEW WINTER COMMING