ARIAL BLACK

Μου αρέσουν τα κείμενα που είναι γραμμένα στο χέρι. Μου αρέσει όταν κουράζεται το χέρι και τα γράμματα αρχίζουν να ξαπλώνουν άτσαλα πάνω στο χαρτί.  Ναι κι εσύ θα μου πεις ότι δεν υπάρχει περίπτωση μια κόκκινη σγουρή γραμμούλα να εμφανιστεί και να μου διορθώσει τα ορθογραφικά λάθη που τυχόν θα κάνω. Στο χέρι κάνω λιγότερα από ότι στο πληκτρολόγιο ή στο κινητό!

Έχει αλλιώτικη μυρωδιά το κείμενο που είναι γραμμένο με μολύβι. Είναι η επαφή του καρπού στο χαρτί που το κάνει τελείως ξεχωριστό.   Έχεις δει εσύ πρωτότυπο δακτυλογραφημένο  κείμενο να δημοπρατείται όσο χειρόγραφο κάποιου σπουδαίου συγγραφέα?  Ε όχι βέβαια γιατί δεν υπάρχει πρωτότυπο δακτυλογραφημένο!  Αν είναι έτσι τα συνθήματα στους τοίχους θα γραφόταν με arial black!

Για να μην θυμηθώ τη βασική μας διαφωνία για το βινύλιο και το Cd. Φυσικά και ο ήχος είναι πολύ πιο καθαρός στο δεύτερο και στα καινούρια τεχνολογικά ευρήματα. Το βινύλιο όμως κρύβει κατά κάποιο μαγικό τρόπο μέσα του φυσικά στοιχεία ήχου. Ναι το ξέρω πως δεν γινόταν για λόγους ρομαντικούς, αλλά λόγω αδυναμίας, αλλά η υποτιθέμενη υγρασία του ξύλου που σκάει μέσα από τη φωτιά έχει και χρώμα και μυρωδιά και ήχο και γεύση! Και στο κάτω - κάτω άλλη έκταση έχει ένας χρυσός δίσκος από ένα χρυσό Cd. Όπως και να το κάνουμε το lp δεν χωράει στην τσέπη σου.

Κι αυτό με το internet και τα blogs ή  ακόμα και με το facebook. Που μπαίνουμε όλοι και ανταλλάσσουμε μηνύματα χαράς και αγάπης ακόμη και ανέκδοτα ή αστεία βιντεάκια μεταξύ μας. Μετά κουραζόμαστε κοιμόμαστε πάνω στο πληκτρολόγιο και με ανυπομονησία ξανά-μανά-μπαίνουμε την επόμενη μέρα για να δούμε τι σχολίασαν οι ¨φίλοι¨ στο κείμενό μας? Ακατανόητο κι όμως έτσι τρέχει στα 2010 η χαρά και η διασκέδαση, με τέτοιες ταχύτητες.

 Όχι ρε φίλε. Τα ανέκδοτα είναι για να λέγονται από ανθρώπινο στόμα με ακροατήριο κανονικών φίλων. Να γελάνε όλοι ταυτόχρονα και να κοιτιούνται στα μάτια. Να δακρύζουν από τα γέλια. Το να κάνεις copy paste ένα καλό ανέκδοτο είναι πανεύκολό αλλά δεν το κάνεις και δικό σου. Το θέμα είναι να το μοιραστείς με τη χροιά της φωνής σου, να γελάει ο ένας με το γέλιο του άλλου και σε λίγο να πετιέται στον αέρα η λέξη κλειδί από το ανέκδοτο και να ξεσπούν όλοι στα γέλια σαν να το ακούνε για πρώτη φορά!

Τι σου λέω όμως που εσύ τώρα πια έχεις για μαξιλάρι το laptop, για σκουλαρίκια τα ακουστικά και για γυμναστική την οκλαδόν!!!